red lights

Wanneer je door je lichaam op de een of andere manier beperkt wordt, dan vind je het maar moeilijk om daar naar te luisteren. Je wilt zo graag dóór. En toch… je lichaam geeft het niet voor niets aan! Vandaag werd op een trainingsdag deze mooie vergelijking gemaakt: als er in je auto een rood lampje aangaat, rijd je dan door?! Interessant is dat hè? Ik kan me niet voorstellen dat er mensen zijn die dat negeren. Waarom de signalen van je lichaam dan wel?

signalen

Een pijntje hier, een trekkende spier daar of misschien zelfs drastischere tekenen. Vaak druk je ze het liefst zo snel mogelijk de kop in. Een pijnstiller er in, niet zeuren en doorgaan. Of je brengt een bezoek aan de fysio die wat verlichting brengt. Vaak zijn het tijdelijke oplossingen die eigenlijk niets écht oplossen. Je vergeet namelijk om er bij stil te staan en even níet door te hollen. Eigenlijk het enige dat je lichaam aan je vraagt: rust en ruimte. Om daarin op zoek te gaan naar de echte pijn.

Jij bent, net als ik en vele anderen, geprogrammeerd om zo snel mogelijk weer door te gaan. De pijn er niet meer te laten zijn. Wat zou er gebeuren als je (weer) echt leert luisteren naar je lijf?

rood

Afgelopen week had ik sinds lange tijd weer eens een echte migraine te pakken. Drie dagen last van. :( De eerste dag negeerde ik het nog een beetje, want ‘er moesten nog heel veel sweaters verstuurd worden.’ Dus ook ik nam pijnstillers in en buffelde door, want die pakjes versturen was echt belangrijker dan luisteren naar mijn lichaam. Dag twee betaalde ik daar de rekening voor, want het was er nog steeds, niet eens iets minder geworden. Voor mij ook de wake up call om er echt even aan toe te geven. Blijkbaar is dat wat ik op dat moment nodig had: slapen, rust en bijkomen. Slow down…

oranje

De volgende dag ging het veel beter. Ja, je leest het goed: beter, nog niet ‘goed’. Ook die ochtend deed ik dus nog rustig aan. Maar op het moment dat ik merkte dat het goed ging, ging ik ook meteen weer aan. Alsof er een knop om ging. Alsof ik voor mijn gevoel moest inhalen wat ik had gemist. Wat dat dan ook mocht zijn…

Die gáán-mentaliteit zit er nogal ingebakken. Wanneer iets (weer) kan, dan wil je ook. Je voelt je weer fit, dus je gaat ook gelijk weer dingen doen. Van rood direct naar groen. Zou het niet goed zijn als die rode lampjes eerst oranje worden en daarná pas groen? Zodat je niet meteen weer gaat hollen, puur omdat het kan, maar eerst bewust gaat kijken wat je wilt én kunt. Juist die balans, daar gaat het om!

 

Mijn nieuwste blog automatisch in je mail?

Vul hieronder je naam en email-adres in en ontvang de blogs automatisch in je mailbox!

I will never give away, trade or sell your email address. You can unsubscribe at any time.

Inspirerend? Deel dit bericht!

Laat een reactie achter