the beautiful mess

mooie rommel

Soms is er zo’n gedachte of zinnetje dat blijft hangen. In mijn geval is dat op dit moment “What a mess!”. Alles voelt zo rommelig, zowel fysiek in huis en de studio, als in mijn hoofd. Ik wil het graag veranderen, maar om heel eerlijk te zijn lukt het me even niet. Ik heb een soort ‘rommel-bril’ op: alles is vertroebeld. Dat is precies het juiste woord! Troebel… Ik kan zelf niet meer zien hoe het ‘echt’ is, krijg het even niet zo helder.

anders

In mijn hoofd zijn er zoveel dingen die ik anders wil, die (nog) niet goed genoeg zijn. M’n nieuwe site is bijvoorbeeld online, maar nu begint het pas echt. Alleen een site zorgt nog niet voor bekendheid, dat heeft meer acties nodig. De notitieboekjes zijn binnen en verkopen best aardig, maar ik wil méér. De eerste kids in Tanzania krijgen hun pennen en papier van handwritten, maar ook dat zijn er nog veel te weinig. In de studio zou ik al dagen een uurtje opruimen, maar het is er nog niet van gekomen. Zo kan ik nog wel even doorgaan.

Is het ontevredenheid of is het de ambitie om het beter te willen doen, om écht een verschil te kunnen maken? Ik weet het niet, waarschijnlijk een beetje van beiden, in combinatie met het zoeken naar een nieuwe manier van werken door de komst van ons lieve meisje.

Het is de kunst om niet meer alles tegelijk én heel goed te willen. Daar hoort als bonus nog bij: er niks van te vinden als het even iets minder snel of goed gaat. Een valkuil die ik nogal eens tegenkom! Juist dát is misschien wel de essentie: terug naar de basis en de dingen die ik doe met volle aandacht doen (practice what you preach!). Tijd nemen om 1 ding aandachtig te doen, in plaats van 3 dingen half.

op zoek

Ik zie zó voor me hoe het kan zijn: dat handwritten een bekend label is… Dat de producten in mooie winkels door het hele land liggen… Dat ze daar zichzelf verkopen… Dat mensen eindelijk weer tijd en aandacht voor zichzelf hebben… Dat ze oprecht interesse hebben in de mensen en de wereld om hen heen… Dat we met elkaar een verschil kunnen maken… Maar vooral ook dat ikzelf een balans heb gevonden tussen handwritten en m’n liefjes… Dat er weer flow is…

Ik ben er naar op zoek: naar een manier om al die dingen te bereiken en te doen wat ik belangrijk vind, om m’n hart te volgen en daarbij mezelf niet voorbij te lopen. Om dankbaar te zijn voor waar ik nu ben en hoe ik hier gekomen ben. Niet kijken naar wat er nog mist of waar ik had willen zijn, maar me richten op wat er wél is en wat ik wél al bereikt heb. Stiekem is dat toch best een hoop in dit afgelopen, turbulente jaar!

Het mag nu dan misschien wat rommelig lijken, maar hoe beter ik kijk, hoe meer ik zie dat het hele mooie rommel is. MIJN hele mooie rommel. Het is oké, want het me heeft gebracht waar ik nu ben. Met deze geruststellende gedachte laat ik vanavond 2016 achter me en kijk ik vol vertrouwen uit naar 2017. Een nieuw begin…

Mijn nieuwste blog automatisch in je mail?

Vul hieronder je naam en email-adres in en ontvang de blogs automatisch in je mailbox!

I will never give away, trade or sell your email address. You can unsubscribe at any time.

Inspirerend? Deel dit bericht!

Laat een reactie achter